روزها فکر من اینست و همه شب سخنم        که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود                    به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا         از چه بودست مراد وی از این ساختنم

آنچه از عالم بالاست من آن می گویم                 رخت بر بسته برآنم که بدانجا فکنم